
Γράφει ο Χρήστος Α. Γώγος*
Για κάθε πόλη που θέλει να αποκαλείται "ζωντανή και σύγχρονη", οι λειτουργικές και προσβάσιμες συγκοινωνίες είναι το Α και Ω. Εξασφαλίζουν τη μετακίνηση των κατοίκων - και ειδικά των κατηγοριών εκείνων που δεν έχουν πρόσβαση σε αυτοκίνητα όπως μαθητές, φοιτητές, ηλικιωμένοι, οικονομικά ευάλωτες ομάδες - από και προς τις γειτονιές τους, για εργασία, εκπαίδευση και αναψυχή.
Είναι ο συνδετικός κρίκος που ενώνει μια πόλη με τον «έξω» κόσμο, τόσο με τα πολιτικά και οικονομικά κέντρα όσο και με τις γύρω περιοχές. Κάθε συγκοινωνιακή γραμμή είναι αμφίδρομη: με τη μία κατεύθυνση ο κάτοικος εξέρχεται και με την αντίθετη συρρέουν επισκέπτες.
Ο Βύρωνας δυστυχώς πάσχει σοβαρά και σε αυτόν τον τομέα. Γιατί ακόμη και η Δημοτική συγκοινωνία τα τελευταία χρόνια παραπαίει. Παρότι λοιπόν πρόκειται για έναν δήμο δεκάδων χιλιάδων κατοίκων και μάλιστα σε απόσταση αναπνοής από το Σύνταγμα και γενικά το κέντρο της Αθήνας, το σύστημα συγκοινωνιών παραμένει ελλιπές και προβληματικό. Υπάρχουν λίγες γραμμές, μικρής συχνότητας για να συνδέσουν τις διάφορες γειτονιές της πόλης με την Αθήνα. Και αυτές που λειτουργούν κατευθύνονται αποκλειστικά προς τον κόμβο Σύνταγμα-Ευαγγελισμός, χωρίς να δίνουν εναλλακτικές λύσεις για άλλες περιοχές: κι αυτό αποτελεί το κύριο πρόβλημα. Πιστός στην παράδοση του παρωπιδικού συγκεντρωτισμού και Αθηνοκεντρισμού, ο σχεδιασμός των συγκοινωνιών ενώνει το Βύρωνα με το κέντρο αλλά σχεδόν καθόλου με τους γείτονες του.
Εάν δεν έχει κανείς ιδιωτικό όχημα, η μετακίνηση από το Βύρωνα στην Καισαριανή, του Ζωγράφου, τα Ιλίσια ή την Ηλιούπολη είναι ολόκληρη οδύσσεια, με μακροχρόνιες αναμονές στις στάσεις των λεωφορείων και πολύ περπάτημα. Αυτό δεν ευνοεί την ανάπτυξη κοινωνικών και οικονομικών δεσμών ανάμεσα σε αυτούς τους δήμους, που λόγω εγγύτητας θα έπρεπε να λειτουργούν ως ένας οργανισμός, αλλά και αποθαρρύνει την επίσκεψη στο Βύρωνα. Ενώ άλλες περιοχές έχουν γίνει πόλος έλξης για ανθρώπους που θέλουν να κάνουν μία έξοδο ή να ψωνίσουν, σχεδόν κανείς δεν επισκέπτεται το Βύρωνα.
Κι ενώ σε άλλες πόλεις έχουμε φτάσει να μιλάμε για έξυπνα λεωφορεία χωρίς οδηγούς, κι ενώ η πόλη μας έχει και πλατείες και άλση και αθλητικές εγκαταστάσεις για να φιλοξενήσουν παρέες, οικογένειες και νέους, σπανιότατα μη-Βυρωνιώτες θα έρθουν προς εμάς.
Ειδικά σε περιόδους κρίσης όπου δεν περισσεύουν ούτε κονδύλια από το κράτος ούτε χρήματα από τους πολίτες, η αναβάθμιση και επέκταση του δικτύου λεωφορείων από και προς το Βύρωνα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ένας οικονομικός πολλαπλασιαστής για την πόλη, αποδίδοντας πολύ μεγαλύτερα έσοδα και καλύτερες υπηρεσίες από όσα θα κοστίσει. Μία νέα δημοτική αρχή, δραστήρια και δυναμική, θα μπορούσε να ασκήσει πιέσεις στην κεντρική κυβέρνηση για μια τέτοια αναδιάταξη: ένα σχέδιο που, λίγο έως πολύ, θα ωφελήσει όλες τις πλευρές.
*Ιατρός – Νευροχειρουργός
Επικεφαλής ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΒΥΡΩΝΑ
Υποψ. Δήμαρχος Βύρωνα


Συνάντηση εργασίας αιρετών γυναικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για θέματα ισότητας στο δήμο Αιγάλεω
Το Μουσείο της Ελιάς και του Ελληνικού Λαδιού στη Σπάρτη
Tο άλσος «ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΟΥΔΕΣ» στην Σπάρτη
Έκθεση φωτογραφίας 'ντοκουμέντων' για την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα ''ταξιδεύει'' ήδη εντός και εκτός Κρήτης.