ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Εθελοντισμός: Εργαλείο προόδου ή άλλοθι της συντήρησης;

Λεπτομέρειες

Δημιουργηθηκε στις Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014 12:05

Εθελοντισμός: Εργαλείο προόδου ή άλλοθι της συντήρησης;

Η παρατεταμένη οικονομική κρίση, μεταξύ άλλων, έφερε στην επιφάνεια ένα νέο κύμα εθελοντισμού, που έχει συμβάλει εξαιρετικά στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Για την ελληνική, αλλά και για άλλες κοινωνίες, ο εθελοντισμός υπό την ευρεία του έννοια δεν είναι κάτι καινοφανές, αλλά μια διαχρονική πρακτική. Μια πρακτική που εφαρμόστηκε ήδη από την εποχή της Πόλης - Κράτους και είχε σημαντικό μερίδιο στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους και του πολιτισμού. Μια διαχρονική πρακτική με τις εξάρσεις της και τις υφέσεις της, που κατά καιρούς είχε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, ανάλογα με τις ιστορικές συνθήκες και τις ανάγκες της κάθε εποχής. Το πνεύμα της εθελοντικής προσφοράς για την προώθηση μικρών ή μεγάλων ζητημάτων, από πρωτοπόρα άτομα είτε από κοινωνικές ομάδες, δεν έλειψε, από καμιά πολιτισμένη κοινωνία, αντίθετα αποτέλεσε και αποτελεί βασικό συστατικό προόδου κι ευημερίας. Έννοιες, ουσιαστικά συναφείς, όπως: «κοινωνική αλληλεγγύη», «συλλογική δράση», «μαζικό κίνημα της γειτονιάς», «λαϊκή συμμετοχή» είναι ίσως «κουρασμένες» ακουστικά, δεν παύουν όμως να αποτελούν βασικά στοιχεία της δομής μιας τοπικής κοινωνίας, με εξαιρετική συμβολή στην πρόοδο και την ανάπτυξή της. Και τι άλλο μπορεί να είναι η συνισταμένη αυτών των εννοιών, παρά η διάθεση των πολιτών για εθελοντική προσφορά. Το κίνημα του εθελοντισμού, ως κατ’ εξοχήν έκφραση του κινήματος των πολιτών, γεννιέται αυθόρμητα στη συνείδηση του κόσμου. Δεν καλλιεργείται και δεν υπαγορεύεται. Δεν καθοδηγείται και δεν υποτάσσεται. Στην ευρύτερη διάστασή του ο Εθελοντισμός είναι ένα καθημερινό γύμνασμα ψυχής, ένα εξαιρετικό γεγονός που εξυψώνει την ύπαρξη και οδηγεί στην έξοδο από την παθητικότητα. Προϋποθέτει ελεύθερους και ενημερωμένους πολίτες, που είναι έτοιμοι να κάνουν μικρές ή μεγάλες θυσίες, όταν έχουν πειστεί ότι αυτές γίνονται για το σύνολο της κοινωνίας και όχι για την εξυπηρέτηση κάποιας αρχής. Και βεβαίως δεν πρέπει να αποτελεί άλλοθι της απραγίας ή της αδυναμίας των εκάστοτε τοπικών αρχών, κυβερνήσεων ή διεθνών οργανισμών, να επιλύσουν προβλήματα που θα έπρεπε, στο πλαίσιο των δικών τους δομών και αρμοδιοτήτων. Πρέπει να αποτελεί δρώσα δύναμη αρωγής των πολιτών, αλλά και άσκησης πίεσης προς κάθε κέντρο εξουσίας που φέρει ευθύνες για την οργάνωση και την πρόοδο της κοινωνίας. Ο εθελοντισμός, λοιπόν, τουλάχιστον στη ζωή της κάθε τοπικής κοινωνίας ήταν και παραμένει κάτι ζωντανό και πρέπει να τον βάλουμε ακόμη περισσότερο στη ζωή μας. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, οφείλει να στέκεται στο πλάι κάθε τέτοιας προσπάθειας.-